ทำหน้าที่

posted on 01 Oct 2012 13:17 by i-phan in Today
 
หลายวันก่อน มีเรื่องที่ทำให้เราต้องกลับมานั่งทบทวนตัวเองใหม่
สิ่งที่เราทำอยู่ถูกต้องไหม ดีแล้วไหม
ในมุมของเรามันดี มันถูก มันใช่
แต่ในมุมของคนที่อยู่รอบข้าง เรากลับเป็นคนที่เห็นแก่ตัว
รักแต่ตัวเองไม่สนใจคนอื่นเลย จะคิดยังไง 

เราทำหน้าที่ของตัวเองไม่ดีเลยสักอย่าง
ทั้งหน้าที่ความเป็นลูก,หน้าที่ความเป็นเพื่อน,หน้าที่ความเป็นพี่,หน้าที่ความเป็นลูกจ้าง
หน้าที่ความเป็นญาติ และอีกหลายหน้าที่
 
เราเอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง ที่คนรอบข้างควรเข้าใจว่าเราเป็นคนแบบไหน คิดยังไง
และยอมรับในสิ่งที่เราเป็น ก็ฉันเป็นคนแบบนี้นิ แต่เมื่อเราอยู่ร่วมกับคนอื่น มันไม่ใช่แบบนั้น
ใจเขาใจเรา เลิกเอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง วางตัวเองเป็นแค่ตัวประกอบของคนรอบข้าง
ลดการให้ความสำคัญกับตัวเองลง เราจะเห็นความสำคัญของคนอื่นมากขึ้น

ถามตัวเอง ทำไมเพิ่งมารู้สึกตัวอะไรตอนนี้ สายไปไหม
เพื่อนบอกเราว่า...ไม่สาย ถ้าคิดจะเปลี่ยนตัวเองจริง ๆ
เลิกเอาแต่ใจตัวเอง มองคนรอบข้าง ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี
ชีวิตก็ไม่มีปัญหาแล้ว

ที่เราต้องทำให้ได้ตอนนี้คือ..
ทำหน้าที่ดูแลตัวเอง,รู้จักตัวเอง,เข้าใจตัวเอง
ทำได้แล้ว ค่อยทำหน้าที่อื่น ๆ

เริ่มวันนี้ ดีกว่ายังไม่คิดเริ่ม...
ขอโทษที่ทำให้หลายคนเดือดร้อน
เป็นเพราะเราเอง ที่ไม่เข้าใจตัวเอง
 


 

1 ตอน

posted on 05 Feb 2012 23:52 by i-phan directory Lifestyle, Diary
 
 
 
วันนี้ไม่รู้จะวาดเรื่องไหนดี ชั่งใจไปมา
เอาเรื่องนี้ดีกว่า คะ ค่ะ นะคะ 
ก่อนหน้านี้ เราก็ใช้ผิดจนเปี๊ยกดุประจำ
ถึงขนาดไปซื้อหนังสือการผันวรรณยุกต์,คำศัพท์ภาษาไทยมาให้
แต่อ่านไปก็ไม่จำ..เลยต้องหาวิธีในแบบของตัวเอง

เห็นหลายคนมีปัญหา ใช้ผิดเหมือนกัน 
และเค้าคงไม่รู้วามันผิดตรงไหน (เข้าใจหัวอกเลย)
อยากแชร์วิธีของเรา ถ้ามันจะช่วยให้เค้าจำได้

เราวาดร่างลงกระดาษ A4
เขียนภาพในหัวออกมา จะมีอะไรบ้างในเรื่อง เขียน ๆ วาด ๆ  
สรุปพอวาดจริง..เนื้อเรื่องที่ดราฟไว้ เอามาใช้น้อยมาก
พอภาพเลื่อนช่องถัดไป เนื้อเรื่องก็เปลี่ยนด้วย
เลยคิดคำพูดขึ้นมาใหม่..ใช้เวลานั่งนึกนานกว่าวาดซะอีก
แบบนี้เสียเวลานะ เพราะตอนร่างไม่คิดให้เบ็ดเสร็จไปเลย
 
ตอนนี้ใช้เวลาไป 8 ชั่วโมง
ไปนานตรงคิดพล็อตที่่ไม่ให้ดูจริงจัง
แถมต้องตบจบด้วยมุขตลก ไม่ให้ดูซีเรียสเกินไป
ทั้งเรื่องต้องเป็นเนื้อเดียวกัน
 
ถ้ายังไม่ได้อ่าน อยู่นี้จ้ะ
http://darkygirl.exteen.com/20120205/entry

วาดย่อยเนื้อหาวิชาการให้คนเข้าใจง่าย ๆ
เราว่ายากเหมือนกันนะ แต่พอวาดเสร็จ
หลายคนพิมพ์ คะ ค่ะ นะคะ ลงในประโยคที่คอมเม้น 
ให้รู้ว่าเค้าเข้าใจสารที่เราส่งไปแล้ว...ดีจัง :) 
 
 

หมวก

posted on 02 Feb 2012 19:03 by i-phan directory Diary
 
 
หมวกที่ใส่ใหญ่กว่าหัวตัวเอง
หนักแถมยังต้องแบกไปไหนมาไหน
 วางลงคงถูกขัง จะทิ้งก็ยังไม่มีแรงพอ
ได้แต่ถืออยู่อย่างนั้น
 
พื้นที่แสดงความเห็นเยอะก็จริง
แต่ตรงไหนล่ะ ที่จะพูดในสิ่งที่เป็นตัวเราได้เต็มที่
วาดระบาย เพื่อระบาย
 บางภาพไม่ใส่คำพูด
เพราะคำพูดอยู่ในนั้นหมดแล้ว 
 
 
 

เรื่องกล้วย ๆ

posted on 18 Jan 2012 21:47 by i-phan directory Lifestyle, Diary
 
 
วันก่อนยังบอกว่าตัวเองขายไก่ทอดอยู่เลย..
วันนี้เปลี่ยนมาขายกล้วยทอดแล้วล่ะ

ไก่ทอดขายได้แต่ 3 วันแรก หลัง ๆ คนเงียบมาก (ปิดกิจการ)
เพิ่งรู้ว่าคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านส่วนใหญ่..
ไม่กินไก่พันธุ์ ถ้ากินก็กินไก่บ้านที่เลี้ยงกันเอง
 ไม่ชอบกินไก่ทอด ชอบกินย่าง เป็นงั้นไป
มิน่าล่ะ..ขายได้แต่กับเด็ก (พลาดตรงไม่ได้หาข้อมูลก่อน)

ไม่เป็นไร เราเปลี่ยนแผนทัน..มาขายกล้วยทอดแทน
มีคนบอกว่า...แถวนี้ไม่มีขาย อยากกินก็ต้องไปซื้อไกล 
 รีบค้นสูตรจากเน็ต ทดลองทอดกล้วยวันนึง
ผสมแป้งแบบตามใจฉัน..ลองทอดเสร็จ
เอาไปให้ลุง ป้า น้า อา ชิม หลายเสียงบอกว่าอร่อยแล้ว..ขายเลย ๆ
 
วันนี้ก็เริ่มขาย...ลูกค้ามารอแต่เช้า ทอดไม่ทัน
หมดกล้วยไป 5 หวี ฝนทำท่าจะตกเลยเก็บร้านซะก่อน 
สรุปกันว่า..กิจการกล้วยทอดน่าจะรุ่ง   
 
รสชาติความหวาน ความมันของแป้งได้ที่แล้ว
แต่..ยังไม่พอใจผลงานเท่าไหร่
อยากให้กล้วยแข็งกรอบ อยู่ตัวได้นานกว่านี้
แป้งตัวไหนล่ะ ? ที่ทำให้แป้งกรอบและอยู่นาน..
 
เพิ่งรู้ว่าวงการทำขนม มีแป้งเยอะมากกกกกก
แป้งข้าวจ้าว,ถั่วเขียว,ข้าวเหนียว,มันสำปะหลัง,ท้าวยายม่อม,ข้าวโพด ฯลฯ
 ไม่อยากรู้ก็ต้องรู้ ถ้าไม่รู้จักคุณสมบัติ ก็ไม่รู้จะเติมตัวไหนลงไปดี

 เราว่ามันต้องมีเคล็ดลับที่ทำให้กรอบนาน ต้องหากันต่อไป...
ชิมทุกครั้งที่เปลี่ยนสูตร 
 หวังว่าคงไม่อ้วนก่อนที่สูตรจะลงตัวนะ 555 


ลูกดกทำยังไง?

posted on 14 Jan 2012 22:13 by i-phan
 
 
มะพร้าวต้นนี้อยู่ข้างบ้าน ต้นไม่สูงมาก
ทุกทีจะมีแค่ 4-5 ลูก ให้พอกินน้ำกินเนื้อ
 
มารอบนี้..สงสัยเข้าหน้าหนาว
มะพร้าวเองก็ขยันมีลูก ฮ่า ๆ 
 
เห็นใจต้นมะพร้าว...
คงเหนื่อยแย่เลยเลี้ยงลูกเยอะ ๆ แบบนี้

เดินเข้าไปปลอบต้นมะพร้าวเบา ๆ ...
ถ้าเลี้ยงไม่ไหวจะช่วยจัดการให้..ไม่ต้องห่วงนะ 
พูดจบ..เลียปากแผล็บ ๆ :P
 
 
 

ยังเด็ก

posted on 13 Jan 2012 21:38 by i-phan
 
 
รื้ออัลบั้มเก่า ๆ เจอรูปตัวเองตอนเด็ก
ดู ๆ ไปเหมือนทรงผมไอ้แป้นในการ์ตูนเลยอะ ฮ่า ๆ
 
ผมข้างหน้าที่แหว่ง ๆ แม่บอกว่า...
เรากับน้อง อยากลองเป็นช่างตัดผม
ผลัดกันเอา
กรรไกรตัดออกเอง ปรากฏว่า...

 
 
ฝีมือดีทั้งพี่ทั้งน้อง 
ไปไหนมีแต่คนถาม..ตัดผมร้านไหนเนี่ย? :D
 
 

สูตรไม่สำเร็จ

posted on 12 Jan 2012 19:05 by i-phan directory Lifestyle, Diary
 
 
 
ส่วนใหญ่บ้านเราทำกับข้าวกินเอง (ซื้อบ้างถ้าขี้เกียจทำ)
 พักหลังแม่วางมือ โอนตำแหน่งกุ๊กมือทอง ให้น้องชายเป็นคนทำอาหารแทน
มีบางวันที่พ่อลุกมาโชว์ฝีมือบ้าง ถัดมาก็เป็นน้องสะใภ้
จากเดิมทำอาหารไม่เป็น ตอนนี้น้องสะใภ้ทำกับข้าวอร่อยใช้ได้เลย 
 
เราเป็นนักชิมประจำบ้าน ชอบกินของอร่อย
 ( ไม่จำเป็นต้องแพงนะ ถูกก็ได้ ขอแค่อร่อยถูกปากกินได้หมด)
ของแพงบางอย่างกินแล้ว เราว่าไม่สมราคาเลย เสียดายตังค์ 
 
แม่เราเคยรับเป็นแม่ครัวตามงานต่าง ๆ ในหมู่บ้าน 
หลายคนยุให้เปิดร้านขายกับข้าวนานแล้ว แต่แม่ไม่ยอมเปิด 
จนน้องชายกลับมาอยู่ที่บ้าน...
 
น้องชอบทำอาหาร อยากมีร้านเล็ก ๆ ของตัวเอง
 ปรึกษากันไปมา ไม่อยากให้ทำใหญ่ ทำเล็ก ๆ ค่อย ๆ ขยายไปขายหน้าบ้านนี่แหละ
ช่วงแรกแม่จะช่วยสอน ช่วยทำ หลังจากนั้นก็ปล่อยน้องทำเอง

...

ตัดสินใจเปิดร้านขายไก่ทอด & กับข้าวปรุงสุกอื่น ๆ
 
 
 
น้ำจิ้มไก่ทอด น้องอยากซื้อแบบสำเร็จที่เป็นถุง
(เพราะยังไม่เคยทำ กลัวไม่อร่อย)
เราว่ามันไม่ใช่น้ำจิ้มเฉพาะของที่้ร้าน อยากให้ทำเองมากกว่า 
เลยรับอาสาทำน้ำจิ้มให้ (ทั้งที่ไม่เคยทำ แต่อยากลองดู) 

เมื่อคืนเปิดเน็ตหาสูตรน้ำจิ้มไก่ทอด 
น้ำส้มสายชู,พริกชี้ฟ้า,เกลือ,น้ำตาล,กระเทียม,น้ำเปล่า
มันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย..มีส่วนผสมแค่นี้เอง

จดสูตรใส่กระดาษไปโลตัสซื้อของ..
ทำตามวิธีที่เค้าแนะนำ ผลออกมาไม่เห็นจะอร่อยเลยอะ -..-'
กลิ่นน้ำส้มสายชูฉุนมาก ไม่น่าจะกินได้ ชิมก็เปรี้ยวเกิน

ตัดสินใจไม่ทำตามสูตรละ มาแก้รสใหม่
เติมเกลือ เติมน้ำตาล เติมน้ำ เติมพริก วนไปมา
ชิมรสชาติด้วยลิ้นตัวเอง เติมอีท่าไหนไม่รู้...
ชิมอีกที..โอ๊วววว!! อร่อยพอดีเป๊ะ หวาน ๆ เปรี้ยว ๆ เผ็ดนิด ๆ
จะบอกว่าฟรุ๊คคงไม่ผิด ฮ่า ๆ
 
แต่ก็ทำให้เรารู้ว่า..
สูตรสำเร็จของคนอื่น ไม่ใช่สูตรสำเร็จของเรา
อยากอร่อยต้องปรุงเอง  
....
 
วันนี้เปิดร้านวันแรก ขายดิบขายดี ขายหมดเกลี้ยง 
น้ำจิ้มก็มีคนชมว่าอร่อยกำลังดีด้วยแหละ 
ไม่แน่นะ เราอาจจะทำน้ำจิ้มไก่ขายแข่ง..แม่ประนอม
เป็นน้ำจิ้ม...แม่บังเอิญ(อร่อย) ก็ได้ คริคริ

 
 

ของสะสม

posted on 11 Jan 2012 22:17 by i-phan directory Lifestyle, Diary
 
 
ช่วงที่เราเรียนจบ ออกมาทำงานโรงแรมได้สักพักก็ลาออกมาทำที่แมคโดนัลด์
ตอนแรกก็เฉย ๆ กับชุดตุ๊กตาที่แถมในชุดแฮปปี้มีลของเด็ก
แต่มันค่อย ๆ ซึมทีละนิด เพราะต้องรู้โปรโมชั่นของตุ๊กตาล็อตใหม่
เห็นลูกค้ามาต่อแถวยาวรอซื้อตั้งแต่เช้าตรู่...ก็เริ่มซื้อกลับบ้านมั่ง ทีละตัวสองตัว 
ชุดไหนออกใหม่ก็ซื้อ เห็นอะไรที่มีโลโก้ Mc ก็ซื้อเก็บหมด
เริ่มคลั่ง...ชุดเดียวไม่พอ ซื้อ 2 ชุดเพราะจะเก็บไว้ขายด้วย
( มองการณ์ไกล มันน่าจะเป็นราคา ฮ่า ๆ ) 

ทำงานได้ 2 ปีก็ลาออกมาทำธุรกิจส่วนตัว
หลังจากนั้นก็ไม่ได้ตามเก็บอีกเลย
.....
 
กลับมาอยู่บ้าน ตอนหน้าฝน น้ำท่วมห้องประมาณตาตุ่ม
ได้เก็บกวาด เอาของไปตากถึงรู้ว่า...กล่องที่วางเรียงเยอะ ๆ มุมห้อง
เป็นกล่องตุ๊กตา บรรดาของสะสมทั้งหลาย ที่เราไม่เคยเล่น
แต่เก็บใส่กล่องแล้วส่งกลับมาฝากแม่ไว้ที่นี่

ตอนที่เราเอาออกมาถ่ายรูป เหมือนตัวเองเป็นเด็ก 
หยิบจับแต่ละชิ้นแล้วยิ้ม หมุนไปมาดูว่าตัวนี้ตัวอะไร
มันเล่นยังไง แล้วก็จับเล่นจนเพลินลืมถ่ายรูปไปพักใหญ่
 
ตัดสินใจรื้อกล่องตามหาเจ้าของให้มันดีกว่า (คนที่ชอบสะสม)
มันคงดีใจที่ไม่ต้องอยู่ในกล่องแล้ว  
อาจจะได้อยู่บนตู้โชว์เก๋ไก๋ไฉไลกว่ากล่องกระดาษแน่ ๆ ^^
 
 ....
 
เราเริ่มไม่มีของสะสมแล้วล่ะ
หนังสือที่อ่านจบแล้ว,ซื้อผ้าที่ไม่ได้ใส่,ของที่ไม่ได้ใช้
 จะถามคนในบ้านก่อนอยากได้ไหม?
ถ้าไม่มีใครอยากได้ ก็ยกให้คนรอบข้างหรือคนรู้จัก
หลายอย่างเริ่มมีน้อยลง ๆ แต่ที่เพิ่มมากขึ้น..ความสุข

เราเคยได้รับขนมจากเด็กตัวเล็ก ๆ คนนึงที่เพิ่งรู้จัก
ไม่ใช่ให้ชิ้นสองชิ้น...เค้ายกให้ทั้งถุงแบบเต็มใจด้วย...รู้สึกดีจัง
ทุกครั้งที่ให้คนที่ได้รับ..คงรู้สึกแบบนี้เหมือนกัน  
 
 

เส้นทางธรรมดา

posted on 10 Jan 2012 09:06 by i-phan


รูปจาก http://www.dhammathai.org

ไม่ได้บันทึกเรื่องราวตัวเองนานแล้ว ปีนี้อยากปฏิวัติตัวเองซักหน่อย
บันทึกบ้างเท่าที่อยากบันทึก หลงลืมไปเยอะ ถ้าเทียบกับปีก่อน ๆ

 เรากลับมาอยู่บ้านนอก 8 เดือนแล้ว (ยังไม่ได้มาอยู่ถาวรนะ)
ข้าวของเครื่องใช้ยังอยู่บ้านที่เชียงราย ไม่กี่อาทิตย์คงกลับไปใช้ชีวิตคนเมือง
เป็นแม่ค้าขายของตามตลาด กินอาหารตามสั่ง
ดูหนังกินข้าวโพดคั่วในบางวันเหมือนคนอื่น ๆ 

ตอนนี้ไม่ต้องทำงานหรือไง? เราไม่มีงานประจำ
ช่วงที่ปิดร้านกินบุญเก่าไปก่อน หมดแล้วค่อยไปหาใหม่ 
เราไม่ซื้อของแพง กินข้าวตามตลาด (ชอบแบบลูกทุ่ง ๆ) 
ร้านดัง ๆ ก็กินนะ ถ้านึกอยาก แต่ไม่ค่อยชอบเพราะส่วนใหญ่ไม่ถูกปาก
เสื้อผ้านาน ๆ ซื้อทีนึง เป็นคนไม่แต่งตัวหญิง ออกแนวเสื้อยืด กางเกง
เสื้อมือสอง 3 ตัว 100 ถูกดี สวยด้วย  

ข้าว,ผัก,ผลไม้ ก็ปลูกกินเอง บางวัน กุ้ง หอย ปู ปลา
ก็มีญาติที่ไปหามาได้เอามาแบ่งให้กิน
หรือขายในราคาที่ถูก 10-20 บาท บางครั้งก็เอากล้วยแลก
เหมือนจะไม่ได้ใช้เงิน แต่ก็หมดไปกับพวกของใช้ประจำวันมากกว่า
สบู่,ยาสีฟัน,ผงซักผ้า,โลชั่น,ยา & หนังสือ <--- ตัวเสียทรัพย์หลัก ๆ ของเรา 

.....

ตอนนี้บุญเก่าหมดแล้ว ถึงเวลาเริ่มทำงาน
งานที่ร้านคงกลับไปพัฒนาสินค้าตัวใหม่ (ของเดิมเริ่มอิ่มตัว)
งานการ์ตูนถ้าขยันหน่อย ก็ส่งให้สนพ.พิจารณา
อยากวาดความรัก,ธรรมะ,ชาวนา,วิถีชนบท ฯลฯ
แต่มีข้อมูลในหัวอย่างละนิดละหน่อย ช่วงนี้จึงเป็นระยะเก็บเกี่ยวข้อมูล

 เจอคลิป Zen 2010 จากสวนโมกข์สู่หมู่บ้านพลัม 
 http://www.youtube.com/watch?v=QkSL_DM848E

ท่านพุทธทาส...เราเคยได้ยินชื่อท่าน รู้แต่ว่าท่านเป็นพระ
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าท่านเสียชีวิตแล้ว (เพิ่งมารู้นี่แหละ)

เราจำเนื้อหาของสารคดีได้ไม่หมด ที่พอจำได้..
ท่านพุทธทาส " ธรรมะ ธรรมชาติ "  และ ท่านติช นัท ฮันห์ " ล้างจานเพื่อล้างจาน "
เพลงซิงเกิ้ลติดหู...Happiness is here right now,i have drop my worry.

หากธรรมะคือการ..พ้นทุกข์
เส้นทางธรรมดาที่เราเดินก็เป็นธรรมะได้
ตราบใดที่เราไม่หาทุกข์มาเพิ่มหรือยึดติดกับทุกข์เดิม ๆ ที่เคยเจอ

 

กลับบ้านนอก

posted on 08 Jun 2011 11:18 by i-phan
 


ไปขายส้มผักเสี้ยนกับมะม่วงอกร่อง...ตลาดคลองถม
ตลาดมีทุกวันอังคาร..ใครใคร่ขาย ขาย ใครใคร่ซื้อ ซื้อ 

............

กลับบ้านที่นครพนม มาได้สองอาทิตย์แล้ว
ช่วงนี้ฝนตก...พักกิจการขายของที่เชียงรายชั่วคราว
แต่..คราวนี้คงกลับไปอยู่กับเพื่อนแค่ 2 คน
เพราะน้องชายกลับมาอยู่ที่บ้านนครพนมถาวร

วิถีชีวิตต่างกับตอนที่อยู่เชียงรายสิ้นเชิง
ตื่นเช้า นอนหัวค่ำ กินข้าวครบทุกมื้อ (บางวันกิน 5 มื้อ) 
ไปนา ไปสวน เก็บผัก ขายผัก วนอยู่แบบนี

น้ำหนักขึ้นพรวด ครั้งแรกที่น้ำหนักทะลุ 60
(ปกติหนัก 45-50 กก.) บ่นอ้วนว่ะ ๆ แต่ก็กินเหมือนเดิม
ยังมีความสุขกับการกิน กลับเชียงรายเดี๋ยวก็ลดเอง..
เพราะอยู่ที่นู่นกินอด ๆ อยาก ๆ วันละมื้อ :P

เมื่อวานครบรอบวันเกิดการ์ตูนไอ้แป้น 4 ขวบ
..ไม่รู้ปีนี้ไอ้แป้นจะเป็นยังไง?
ที่แน่ ๆ....อู้ไม่วาดการ์ตูนมาเกือบเดือนแล้ว 
และคงอู้ต่อไป 555